Biblia Elohima ― lub ― Koran Allaha

Biblia chrześcijańska składa się z 66 poszczególnych ksiąg. 39 ksiąg w Starym Testamencie; 27 ksiąg w Nowym Testamencie. Jest około 40 ludzkich autorów, ponieważ została napisana w ciągu środkowych 2000 lat historii ludzkości.  Większość z nich to Żydzi. Najwcześniejszą księgą była Księga Hioba, napisana około 2000 r. p.n.e. (przed naszą erą), zanim jeszcze pojawili się Żydzi, ponieważ Hiob mógł być współczesnym Abrahama. Nie ma jednak dowodów na to, że się znali.  Następnie, po około 400-letniej przerwie, kiedy Hebrajczycy zostali wyzwoleni z niewoli egipskiej, Mojżesz napisał to, co obecnie stanowi pierwsze 5 ksiąg Biblii, znanych jako Tora (lub Pięcioksiąg): od Księgi Rodzaju do Księgi Powtórzonego Prawa. Pozostała część Starego Testamentu (znana Żydom jako Tanach) była nadal spisywana, głównie przez różnych proroków żydowskich (łącznie 39 ksiąg), aż do około 400 r. p.n.e. Następnie następuje kolejna 400-letnia przerwa. A wszystkie 27 ksiąg Nowego Testamentu zostało ukończonych w ciągu jednego pokolenia, tj. w ciągu pierwszych kilku dziesięcioleci bezpośrednio po życiu Jezusa Chrystusa. Następnie Biblię zamknęła ostatnia księga apostoła Jana, Apokalipsa.

Muzułmański Koran (Qur'an) był sukcesywnie objawiany przez Allaha ( الله‎ ) prorokowi Mahometowi w Arabii w VII wieku n.e., w ciągu 23 lat, przez anioła nazywającego się Gabriel. Koran oznacza: „Recytacja”.  Wkrótce po śmierci Mahometa został on skodyfikowany w jedną pisemną wersję arabską. Wszystkie inne wersje zostały następnie zniszczone. Ta sama wersja arabska (choć obecnie przetłumaczona na wiele języków na całym świecie) pozostaje standardem aż do dzisiaj.

Pod względem objętości Biblia jest około dziesięć razy dłuższa (około 780 000 słów) niż Koran (około 78 000 słów).

Podczas gdy Biblia zawiera 66 ksiąg, z których każda podzielona jest na rozdziały (czyli łącznie 1 189 rozdziałów), dla porównania Koran zawiera łącznie 114 sur (rozdziałów), z których każda jest określana na przemian albo poprzez swój numer porządkowy (z łącznej liczby 114), albo poprzez swoją unikalną nazwę.  Na przykład sura 14 jest również nazywana „Abraham” (w języku arabskim: Ibrahim, إبراهيم‎ ). Najdłuższa sura „Krowa” (Al-Baqara) ma 286 wersetów. Większość jest znacznie krótsza, a najkrótsza ma zaledwie 3 wersety.

Trzy wielkie monoteistyczne religie świata: judaizm, chrześcijaństwo i islam mają kilka cech wspólnych. Istnieje „Jeden Prawdziwy Bóg”, którego wszyscy ludzie powinni czcić. Wszystkie trzy wierzą, że istnieją anioły, niektóre dobre, a inne złe. Istnieją jednak poważne różnice w teologii i doktrynach.  Każda z nich twierdzi, że niektóre nauki duchowe są dobre, ale inne doktryny są błędne, a nawet heretyckie. Każda twierdzi, że posiada i naucza najdokładniejszego objawienia od naszego Stwórcy. Jezus twierdził, że jest samym Bogiem (zgodnie z Nowym Testamentem), ale Koran naucza, że Jezus ('Isa) był jedynie prorokiem, niższym od Mahometa (Mohammada).

... „Allah Akbar” (Allahu Akbar) w rzeczywistości nie oznacza „Bóg jest wielki”.
To celowe błędne tłumaczenie. ...
(Arabskie słowa faktycznie oznaczają że: „Allah jest większy”. To właśnie one oznaczają.)
Allah dąży do zastąpienia Jehowy w sercach i umysłach ludzi.

Większość współczesnych Żydów nie uznaje (chrześcijańskiego) Nowego Testamentu za Pismo Święte. Żydowski Tanach (Prawo i Prorocy; lub to, co chrześcijanie nazywają 39 księgami „Starego” Testamentu) jest ich podstawowym zbiorem Pism Świętych. Wciąż czekają na przyjście Mesjasza. W całej długiej historii Izraela Szema była kluczową deklaracją wiary. Księga Powtórzonego Prawa 6:4: „Słuchaj, Izraelu: Pan, nasz Bóg, jest jedynym Panem”. Prawdziwy Bóg jest Jedną Wszechmocną Istotą.

Prawie cała Biblia (Tanach) Starego Testamentu została pierwotnie napisana w języku hebrajskim, a jej tworzenie zakończyło się w 400 r. p.n.e. Jednak do tego czasu (po niewoli babilońskiej) język hebrajski nie był już tak powszechnie używany wśród rozproszonych potomków Izraela i Judy, którzy rozproszyli się po wielu królestwach Bliskiego Wschodu. Dlatego około 270 r. p.n.e. powstało pełne tłumaczenie na język grecki (ówczesny powszechny język nauki) , zwane Septuagintą (lub: „70” lub LXX). To właśnie grecka wersja Septuaginty była często cytowana (zamiast oryginalnego hebrajskiego) przez Jezus i autorzy Nowego Testamentu, gdy Nowy Testament był spisywany w języku greckim. Łukasz 23:38 mówi nam, że napis umieszczony nad krzyżem Chrystusa był w języku greckim, łacińskim i hebrajskim. A Jan 19:19 mówi: „A Piłat napisał napis i umieścił go na krzyżu. A napis brzmiał: «Jezus z Nazaretu, Król Żydowski»”.  Wielu twierdzi, że hebrajskim akrostykiem dla tego tytułu byłoby: YHVH (lub: YHWH; lub: יהוה ), Tetragram.

W Biblii pierwszym imieniem używanym w odniesieniu do naszego Stwórcy jest: Elohim ( אלהים ) (zob. Księga Rodzaju 1:1 i 1:26). Jest to hebrajskie słowo w liczbie mnogiej, ale gramatycznie zawsze traktowane jako liczba pojedyncza.  (Liczba mnoga i pojedyncza jednocześnie.) Imiona Jehowa lub Jahwe (oba od: YHVH) są również czasami używane, również oznaczając tego samego Boga Stwórcę.

Zwróćcie też uwagę na pierwsze z Dziesięciu Przykazań w Księdze Wyjścia 20:3: „Nie będziesz miał innych bogów obok Mnie”.  Jeden Bóg. Nie twórzcie żadnego podobizny, wizerunku, posągu ani bożka. „Chrześcijańskie” rzeźby wraz z towarzyszącymi im modlitwami do dawnych proroków lub świętych są również zabronione. Jezus wyraźnie nauczył nas, abyśmy modlili się bezpośrednio do „Ojcze nasz, który jesteś w niebie...” (Ewangelia Mateusza 6:9).  I żadnych innych bogów (żadnych innych potężnych istot duchowych) nie wolno stawiać przed Nim w waszym sercu. Ani Baala, ani Zeusa, ani Buddy, ani boga tego świata (zgodnie z 2 Listem do Koryntian 4:4 – Lucyfer; Szatan; Diabeł), ani żadnego innego boga. Jezus, syn Marii, powiedział nam, abyśmy modlili się do naszego Ojca w Niebie, tak jak on sam to czynił.  Zwróćcie też uwagę na Ewangelia Łukasza 11:27-28 : „A gdy [Jezus] to mówił, pewna kobieta z tłumu podniosła głos i rzekła do Niego: Błogosławione łono, które Cię nosiło, i piersi, z których piłeś. Lecz On rzekł: Nie, raczej błogosławieni są ci, którzy słuchają słowa Bożego i zachowują je”.

Jezus był Słowem Bożym, które stało się ciałem (J 1,14). Zwróćmy jednak ponownie uwagę, że „Elohim” jest hebrajskim słowem w liczbie mnogiej (jak wspomniano powyżej). Chrześcijanie wyjaśniają to doktryną Trójcy Świętej, jak w 1 J 5,7: „Albowiem trzech jest, którzy świadczą w niebie: Ojciec, Słowo i Duch Święty, a ci trzej są jednym”.  Ci trzej są razem jako jedno. Prawdziwy Bóg jest Jedną Wszechmocną Istotą.

Jezus z Nazaretu twierdził, że jest Bogiem. J 4:25-26 i J 10:30. Mk 14:61b-62a „Arcykapłan ponownie zapytał go... Czy jesteś Chrystusem, Synem Błogosławionego? A Jezus rzekł: Ja jestem”.  A przesłanie Ewangelii zostało zwięźle przedstawione w 1 Liście do Koryntian 15:1-4. Werset 4 mówi: „I że Jezus został pogrzebany, i że trzeciego dnia zmartwychwstał, zgodnie z Pismem”. Jezus, Syn Boży, umarł na krzyżu, a następnie trzy dni później zmartwychwstał, zgodnie z Biblią.

Koran uczy jednak, że Jezus był jedynie dobrym prorokiem i że nie umarł na krzyżu. W rzeczywistości Koran stanowczo twierdzi, że „Bóg nie ma syna”. Sura 72:3; Sura 112:2-3; oraz jak stwierdzono w tym wersecie Koranu: Sura 4:171 „...i nie mówcie o Bogu nic poza prawdą. Mesjasz, Jezus, syn Marii, był posłańcem Boga, i Jego słowem, które posłał Marii, ... Nie powiecie: «Trójca». ... Bóg jest jedynym bogiem. ... On jest zbyt chwalebny, by mieć syna. ...”

Porównaj z: Jana 3:16-17 „Albowiem tak bowiem Bóg umiłował świat, że dał swego jedynego Syna, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Bóg bowiem nie posłał swego Syna na świat, aby świat potępił, ale aby świat został przez Niego zbawiony.”

Księga Izajasza 9:6-7a „Albowiem Dziecię nam się narodziło, Syn nam został dany, a rząd będzie na Jego ramieniu; i nazwą Go Cudowny, Doradca, Bogiem Mocnym, Ojcem Wiecznym, Księciem Pokoju. Rozrostowi jego panowania i pokoju nie będzie końca, na tronie Dawida i nad jego królestwem, aby je porządkować i utwierdzać w sądzie i sprawiedliwości odtąd i na wieki”.
 

Wyczuwalny jest pewien postęp; (rzekome) kolejne objawienia; budowanie prawd na prawdach (tak się twierdzi). Muzułmanie czasami nazywają Żydów i chrześcijan „Ludźmi Księgi”. Sugeruje to, że chrześcijanie i Żydzi posiadają pewne prawdy, ale Koran zastępuje nauki Biblii.  Wiele można by omówić w tym zakresie, ale głównym celem tego artykułu jest pokazanie, że Bóg Koranu jest w rzeczywistości zupełnie inną potężną Istotą duchową niż Bóg Biblii. Allah dąży do zastąpienia Jehowy w sercach i umysłach ludzi.

„Allah Akbar” (Allahu Akbar) w rzeczywistości nie oznacza „Bóg jest wielki”. To celowe błędne tłumaczenie. Arabskie słowa faktycznie oznaczają że: „Allah jest większy”.  To właśnie oznacza. Ale to nieprawda. Jesus Akbar! (Aby faktycznie powiedzieć „Bóg jest wielki” w języku arabskim, należałoby raczej powiedzieć: „Al-Khaleq Kabir”. „Al-Khaleq” (Al-Khallaq, Al-Khaaliq, الخالق ) to ogólne arabskie słowo oznaczające Boga-Stwórcę wszechświata.  A „kabir” oznacza: wielki; w przeciwieństwie do „akbar”, które oznacza: większy.) Tak więc Święty Koran twierdzi, że Allah jest Al-Khaleq; ale Święta Biblia twierdzi, że Jehowa (Jahwe, Elohim) jest Bogiem Stwórcą Al-Khaleq.

Sceptycy czytający to mogą pomyśleć, że to wszystko czepianie się szczegółów i że to, co duchowe, jest w ogóle „wyimaginowane”. Tsk, tsk, jak łatwo można oszukać owce, westchnienie. Myślą, że te kilka wymiarów, w których my, ludzie, funkcjonujemy, to wszystko, co istnieje. Wiemy jednak, że współczesna matematyka i nauka wykazały, iż istnieje więcej wymiarów.  Nie bądź strusiem z głową w piasku. Wokół nas, wokół tych w większości pustych atomów jest o wiele więcej, w innych wymiarach. Dlatego myśl logicznie.  To, co widzimy, to nie „wszystko, co istnieje” – dajcie spokój! Obudźcie się! W rzeczywistości to, co duchowe, jest o wiele ważniejsze niż te skromne materialne/fizyczne części naszej istoty i tego ogromnego wszechświata. To życie to wojna o dusze. Ignorowanie tego wam nie pomoże.  Nawet jeśli ktoś postanowi nie opowiadać się po żadnej ze stron, nadal znajduje się w strefie walk, a przez swoją ignorancję – nie przyjmując Jezusa Chrystusa jako swojego osobistego Zbawiciela (On jest Drogą, Prawdą i Życiem) – skazuje siebie (swoją esencję, swoją karmę, czyli swoją duszę) na piekło po tym życiu. (Tyle jeśli chodzi o „mądrość” sceptyków i tym podobne.)

Wojny religijne należą do najgorszych wojen w historii!

To prawda. Przekonania prowadzą do działań. Więc oto pytanie: Kiedy miały miejsce najgorsze, najbardziej mordercze wojny religijne w całej historii ludzkości!? Czy to chrześcijanie prześladowali i zabijali Żydów podczas Inkwizycji, czy podczas jednej z wielu krucjat, czy też w ramach dżihadu?  W rzeczywistości najbardziej okrutne, pełne tortur i najbardziej krwawe wojny religijne miały miejsce w XX wieku. Tak, kiedy do władzy doszli ateiści. Nie mają oni żadnej „świętej księgi” ani zewnętrznych zasad. Reżimy marksistowsko-komunistyczno-faszystowskie, całkowicie zaprzeczające mocy Boga, atakowały obce armie, a potem natychmiast zwracały się przeciwko własnemu narodowi i dokonywały masowych mordów.  Stalin, Mao, Hitler, Pol Pot i inni ludzie niebojący się Boga byli znacznie gorsi w swoim zaprzeczaniu wewnętrznej wartości ludzkości niż niemal każdy religijny tyran z historii starożytnej. Dlatego ateizm i jego zaprzeczanie sferom duchowym jest najbardziej mordercza religią wymyśloną do tej pory. Przekonania prowadzą do działań i ateiści głupio myślą, że nie ma Boga, przed którym musieliby odpowiedzieć po tym życiu.  W XX wieku ateiści dokonali masowego mordowania dziesiątek milionów dusz. (Tyle jeśli chodzi o „szlachetność” sceptyków i tym podobne.)

Muzułmanie nazywają siebie „Domem Pokoju”, a tych, których atakują poprzez dżihad (świętą wojnę przeciwko niewiernym, tj. chrześcijanom i Żydom), określają mianem „Domu Wojny”.  Dżihady rozpoczęły się za życia proroka Mahometa (570-632 r. n.e.). Dokonał on ponad 40 religijno-wojskowych ataków na innych, zakładając swój religijny „Dom Pokoju” w VII wieku n.e. (C.E.). Cztery wieki później... hm, po ponad czterech wiekach ataków dżihadystów – rozpoczęły się chrześcijańskie krucjaty ; pierwsza z nich miała miejsce po przemówieniu papieża w 1095 r. n.e.

Nauki Koranu znacznie różnią się od nauk Biblii. Jezus nauczał i praktykował przebaczenie i miłość. Mahomet tego nie robił. Allah jest Bogiem bardzo różnym od Boga Jahwe (Jehowa; Elohim), tj. Boga Biblii.

Dwa wersety biblijne często pomijane przez chrześcijan to te znajdujące się na samym końcu Modlitwy Pańskiej:

Mateusza 6:13b-15 „...ale nas zbaw od złego: bo Twoje jest królestwo, i moc, i chwała na wieki. Amen. Bo jeśli przebaczycie ludziom ich przewinienia, to i Ojciec wasz niebieski przebaczy wam. Ale jeśli nie przebaczycie ludziom ich przewinień, to i Ojciec wasz nie przebaczy waszych przewinień”.

Przebaczenie wynika z miłości. A Biblia głosi: 1 List Jana 4: 7-8 „Umiłowani, kochajmy się wzajemnie, bo miłość pochodzi od Boga, a każdy, kto kocha, narodził się z Boga i zna Boga. Kto nie kocha, nie zna Boga, bo Bóg jest miłością.” Biblia jasno naucza, że „Bóg jest miłością”. Zobacz także 1 List do Koryntian, rozdział 13.

W całym Koranie nie ma porównywalnych wersetów twierdzących, że Allah jest miłością, ani niczego podobnego. Arabskie słowo „miłość” jest używane dość oszczędnie w pismach koranicznych, zazwyczaj w kontekście „Allah kocha to” lub „Allah kocha tamto”. Podporządkowanie się Allahowi (czy to dobrowolnie, czy nie) jest głównym tematem Koranu.

Ostateczną fundamentalną różnicą między Elohimem (Jehową, Jahwe) a Allahem jest kwestia prawdomówności. Biblia jasno stwierdza, że Bóg Biblii nie może kłamać. Jezus twierdził, że jest Synem Bożym i jedyną drogą do Nieba. Jana 14:6 „Jezus rzekł do niego: Ja jestem drogą, prawdą i życiem; nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie”.  Nikt nie może dotrzeć do Ojca inaczej niż przez Chrystusa. Jezus powiedział również w Ewangelii Jana 8:32 : „A poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli”.

Jednak Koran naucza, że Allah kocha oszustwo. Chwileczkę, to czyniłoby Boga Biblii i Boga Koranu przeciwnikami w walce o dusze ludzi, prawda?  Arabskie słowo „makr” (مكر – oszust lub intrygant) jest powszechnie używane w odniesieniu do Allaha. Nazywany jest on najlepszym „makr”, jaki istnieje. Sura 3:54: „Oni knuli i intrygowali, ale tak samo czynił BÓG, a BÓG [Allah] jest najlepszym intrygantem”.  Sura 4:157 twierdzi, że Jezus w rzeczywistości nie został ukrzyżowany, a było to kolejne oszustwo, a następnie twierdzi, że Allah jest wszechmocny i najmądrzejszy.

Fundamentalista muzułmański. Fundamentalista chrześcijański. Są prawie całkowitymi przeciwieństwami, prawda? Jeden ściśle podąża za naukami i kursem wyznaczonym przez Mahometa, który zachęcał do religijno-wojskowych ataków na niewiernych.  Drugi dąży do naśladowania nauk Chrystusa i przykładu przebaczenia i miłości, a nawet śmierci na krzyżu za grzechy innych. Dumni sceptycy uważają, że każdy fundamentalista religijny stanowi w jakiś sposób zagrożenie i że wszyscy oni są tak czy inaczej podobni.  Wręcz przeciwnie. Fundamentalista muzułmański słucha kazania opartego na naukach Koranu. Fundamentalista chrześcijański słucha kazania opartego na naukach Biblii. Bóg jest miłością? – czy – Wszyscy ludzie muszą się podporządkować?

― Chrześcijaństwo podsumowano jako religię, w której Bóg oddał swojego Syna za ciebie.

― Islam podsumowano jako religię, w której oddajesz swojego syna dla Boga.

XX wiek był wyjątkiem dla islamu. Dżihady – obejmujące oszustwa, zastraszanie, jawne ataki, terror i podstępy – były normą w islamie od czasów samego proroka Mahometa. Ta tymczasowa, zdominowana przez świeckość (europejskie mocarstwa, a następnie świat podzielony zimną wojną) przerwa dobiega teraz końca.  Sceptycy (duchowo nieświadomi i ukrywający się) mieli swoje pięć minut. Dzisiaj nawet w Anglii, na przykład, liczba muzułmanów gwałtownie rośnie. Niektórzy muzułmanie po cichu uczestniczą w nabożeństwach, aby monitorować, co mówią chrześcijanie. W ten sposób wiele kościołów jest zastraszanych, aby nie wypowiadać pewnych rzeczy z ambony. W całej Wielkiej Brytanii istnieją obecnie „strefy zamknięte” dla niemuzułmanów.  Więc prawdopodobnie w końcu dojdzie do wojny domowej albo Anglia w końcu ulegnie imigrantom i ich prawu szariatu. Historycznie rzecz biorąc, islam jest nietolerancyjny wobec innych religii i wyznań. A jeśli społeczeństwo toleruje nietolerancję, czym wkrótce się stanie?

Komuniści zwykli twierdzić, że „cel uświęca środki”.  Ale to nieprawda. XX-wieczny marksistowski komunizm był morderczą katastrofą na całym świecie. W rzeczywistości cel jest tworzony przez środki, tzn. co zasiejesz, to zbierzesz, Galacjan 6:7. Sianie prawdy prowadzi do wolności; sianie oszustwa prowadzi do niewoli. Ci, którzy sieją oszustwa, sami staną się najbardziej oszukanymi.  Zbierasz to, co zasiałeś.

Chrześcijańskie krucjaty były wyjątkiem, niebiblijnym, tymczasową reakcją i w większości sprzeczną z naukami Jezusa. Jednak długa seria muzułmańskich dżihadów (świętych wojen) zawsze była całkowicie zgodna z naukami Koranu. Przyprowadzaj nawróconych do Allaha, podporządkuj innych. Muszą oni poddać się Allahowi.

To tragedia, że wiele chrześcijańskich tłumaczeń Biblii w krajach muzułmańskich używa imienia „Allah” na określenie Boga z Biblii. Powoduje to zamieszanie wśród młodych wierzących. Jak można poznać Boże oczekiwania wobec nas, skoro dwóch zupełnie różnych Bogów nazywa się tym samym imieniem. W żadnym miejscu w oryginalnej hebrajskiej lub greckiej wersji Biblii nie ma żadnej wzmianki o imieniu „Allah”.  On jest zupełnie inną istotą duchową.

Koran Allaha jest proponowany jako zamiennik.  Muzułmanie twierdzą „Allah Akbar” (tj. że ich Bóg jest większy lub największy).

Biblia Elohima, która została napisana przez 40 różnych autorów w ciągu środkowych 2000 lat historii ludzkości, nadal wytrzymuje próbę czasu jako księga nauki, filozofii, dokładnej historii, a co najważniejsze duchowego przewodnictwa.
 

Biblia Elohima czy Koran Allaha
https://www.creationism.org/polish/ElohimBibleAllahKoran_pl.htm

---

Strona Główna: . Polish

www.creationism.org