Shumë popuj evropianë dhe mesdhetarë trashëguan sistemin e lashtë sumero-babilonas gjashtëdhjetor të matjes së kohës, duke përdorur 24 orë në një ditë, me orë prej 60 minutash secila, dhe 60 sekonda për minutë.  Edhe sot ka 360 gradë në një rreth për shkak të vitit të lashtë babilonas me 360 ditë. (Të gjitha këto ndryshuan pas katastrofës së vitit 701 p.e.s.) Tani viti ynë zgjat rreth 365 1/4 ditë.

Shumë përdornin ciklet e Hënës, në kalendarë hënorë 28-29 ditorë, duke u përpjekur të pajtonin këtë lëvizje të rregullt (mujore) me ciklet vjetore diellore.

Kalendarët e popujve të lashtë ndihmojnë në konfirmimin e kornizës kohore biblike. Ata tregojnë një periudhë 6,000 vjeçare (ose më të shkurtër), e cila është në përputhje me një lexim fjalë për fjalë të Biblës.

Kalendari kinez, për shembull, është rreth vitit 4723 (në 2025). Duket se shënon datën e lindjes së Noës (ose ndonjë ngjarje tjetër kyçe), rreth 300 vjet para Përmbytjes së Madhe. Civilizimi i tyre nuk i paraprin aspak asaj kohe. Por ata kanë pretenduar këtë pikënisje të veçantë ose origjinën e personit të parë.

Kalendari Majan u rivendos në vitin 2012. Sigurisht, disa kishin parashikuar fundin e botës atëherë, por origjina e tij, kur llogaritet mbrapsht, i kthehet 5,125 vjet më parë, ose rreth 400 vjet më herët se llogaritja kineze.

Shumë kalendarë janë trashëguar nga India e Lashtë. Kalendari Mahabharat filloi rreth vitit 3,200 p.e.s.  Kjo do ta vendoste fillimin e tij midis kalendarëve majan dhe kinez, d.m.th. nga ndonjë ngjarje në epokën para Përmbytjes

.

Origjina e Kalendarit të lashtë egjiptian ende diskutohet. Disa pretendojnë se ai filloi rreth 4,500 vjet më parë, të tjerë se ai filloi pak para 6,000 vjetësh (4236 p.e.s.).  (Të dyja janë në përputhje me kronologjinë biblike.)

Asnjë qytetërim nuk ka një kalendar që i përket 15,000 ose 20,000 vjet më parë. Por evolucioni pretendon se njerëzit kanë qenë njerëz (mentalisht dhe fizikisht) për më shumë se 100,000 vjet.  Tani prisni, nëse kjo është e vërtetë, a nuk duket sikur dikush diku do të kishte shpikur një kalendar të saktë shumë kohë para datës së pretenduar të Biblës prej rreth 6,000 vjet më parë? Edhe një herë, shkenca e vërtetë dhe historia e vërtetë përputhen në mënyrë të shkëlqyer me pretendimet e Biblës. Por evolucionistët duhet të injorojnë provat për të pretenduar se teoria e tyre është e besueshme.  Ata do të pohonin se njerëzit endeshin (duke zbuluar zjarrin dhe rrotën) për disa dhjetëra mijëra vjet - dhe pastaj "puf!" papritmas në çdo kontinent, brenda qindra vjetësh nga njëri-tjetri - të gjithë vendosën të fillonin të shpiknin kalendarë?

Historitë e një parajse të lashtë origjinale (si Kopshti i Edenit) qëndrojnë në mbarë botën. Të krijuara nga Zoti (të Zotat), jetëgjatësi e madhe, një mjedis i përsosur, dhe njerëz të hershëm të qytetëruar që më vonë ranë në dhunë dhe të keqe janë të gjitha pjesë e këtyre tregimeve. Shih librin e Frazier-it. Dhe pastaj Zoti (të Zotat) shkaktoi Përmbytjen Botërore, ashtu siç është regjistruar në mbarë globin në tradita të ndryshme; ka qindra legjenda për përmbytje.

Jo vetëm kulturat, por edhe organizatat duan të vendosin stabilitetin e tyre historik. Në Itali, disa mund të gjurmojnë rrënjët e tyre deri te mbetjet e Romës së lashtë. Në Japoni, shumë familje mund të gjurmojnë origjinën e tyre deri në kohën e Shogunëve. Ose në Amerikë, për shembull, "Bijat e Revolucionit Amerikan" (si një organizatë) mund të tregojnë për një trashëgimi të gjatë. Dëshira për të krijuar një të kaluar të fortë ka qenë e rëndësishme për shumë popuj.

Vendosja e besueshmërisë ose e vjetërsisë - kjo ndodh edhe sot. Sigurisht edhe popujt e lashtë e kanë bërë të njëjtën gjë. Egjiptianët duket se kanë përpjekur t'i bëjnë "origjinat" e tyre më të vjetra se të të tjerëve. A ekzagjeruan ata? Sumerët në njëfarë mënyre i datuan jetëgjatësitë e sundimtarëve të hershëm në "mijëra" vjet. Është një ekzagjerim interesant i pritshmërisë reale të jetës së patriarkëve para Përmbytjes. Ata në fakt jetuan deri në rreth 900-950 vjet, sipas regjistrimeve në Librin e Zanafillës.