Bewyse vir 'n Jong Wêreld
deur D. Russell Humphreys, Ph.D
12 Wetenskaplike & Logiese Bewyse wat die 
Die hele skepping is minder as 10 000 jaar oud
https://wwwcreationism.org/afrikaans/YoungWorld_af.htm
Van: Skepping Saak, Volume 4, Nr. 4 - Julie / Augustus 1999
'n Tweemaandelikse nuusbrief van die Creation Research Society (CRS)
Dr. Humphreys en die CRS het toestemming gegee vir
"Bewyse vir 'n Jong Wêreld" om gekopieer te word (sluit hierdie in
kennisgewing, asseblief) vir enige opvoedkundige, nie-winsgewende doel.

Hier is 'n dosyn natuurlike verskynsels wat in konflik is met die evolusionêre idee dat die heelal miljarde jare oud is. Die syfers wat ek hieronder lys (dikwels miljoene/miljarde jare) is die maksimum moontlike ouderdomme wat deur elke proses bepaal word, nie die werklike ouderdomme nie. Hierdie syfers is die ouderdomme wat deur evolusieteorie vir elke item vereis word. Die punt is dat die maksimum moontlike ouderdomme altyd baie minder is as die vereiste evolusionêre ouderdomme, terwyl die Bybelse ouderdom (6 000 tot 10 000 jaar) altyd gemaklik binne die maksimum moontlike ouderdomme pas. Dus - die 12 items hieronder is bewyse teen die evolusionêre tydskaal en vir die Bybelse tydskaal.

Daar bestaan baie meer bewyse vir 'n jong aarde, maar ek het hierdie items gekies ter wille van beknoptheid en eenvoud. Sommige van die items op hierdie lys kan slegs met 'n ou heelal versoen word deur 'n reeks onwaarskynlike en onbeproefde aannames te maak; ander pas slegs by 'n jong heelal. Die lys begin met verre astronomiese verskynsels en werk sy pad af na die aarde, en eindig met alledaagse feite.

1.. Galaksies draai te vinnig om
2.. Komete ontbind te vinnig
3.. Nie genoeg modder op die seebodem nie
4.. Nie genoeg natrium in die see nie
5.. Die aarde se magnetiese veld verval te vinnig
6.. Baie lae is te styf gebuig
7.. Ingespuite sandsteen verkort geologiese "tydperke"
8.. Fossielradioaktiwiteit verkort geologiese "tydperke" tot 'n paar jaar
9.. Helium op die verkeerde plekke
10. Nie genoeg kliptydperk-skelette nie
11. Landbou is te onlangs
12. Die geskiedenis is te kort

  1. Galaksies draai te vinnig om hul as
Die sterre in ons eie melkweg wentel om die melkweg-sentrum teen verskillende snelhede, met die binneste wat vinniger wentel as die buitenste. Die waargenome wentelsnelhede is so vinnig dat as ons melkweg ouer as 'n paar honderdmiljoen jaar was, dit 'n eentonige skyf sterre sou wees in plaas van sy huidige spiraalvorm.1

Tog behoort ons melkweg minstens 10 miljard jaar oud te wees. Evolusioniste noem dit "die opwinding-dilemma," waarvan hulle al vyftig jaar bewus is. Hulle het baie teorieë bedink om dit te probeer verklaar, waarvan elkeen ná 'n kort tydperk van gewildheid misluk het. Dieselfde "opwinding-dilemma" geld ook vir ander sterrestelsels.

Die afgelope paar dekades was die gunstelingpoging om die dilemma op te los 'n komplekse teorie genaamd "digtheidsgolwe."1 Die teorie het konseptuele probleme, moet willekeurig en baie fyn afgestem word, en is onlangs ernstig in twyfel getrek deur die ontdekking deur die Hubble-ruimteteleskoop van baie gedetailleerde spiraalstruktuur in die sentrale naaf van die "Whirlpool"-sterrestelsel, M51.2

Sien ook:  Die Here het die hemele uitgespan sedert die Skeppingsweek
 

  2. Komete ontbind te vinnig
Volgens die evolusieteorie behoort komete dieselfde ouderdom as die sonnestelsel te hê, ongeveer 5 miljard jaar. Tog verloor 'n komeet elke keer as dit naby die son wentel soveel van sy materiaal dat dit nie veel langer as ongeveer 100 000 jaar sou kon oorleef nie. Baie komete het tipiese ouderdomme van 10 000 jaar.3

Evolusioniste verduidelik hierdie teenstrydigheid deur aan te neem dat (a) komete afkomstig is van 'n nie-waargenome sfeeriese "Oort-wolk" ver buite die wentelbaan van Pluto, (b) onwaarskynlike gravitasie-interaksies met selde verbygaande sterre komete dikwels in die sonnestelsel injaag, en (c) ander onwaarskynlike interaksies met planete die inkomende komete gereeld genoeg vertraag om die honderde waargenome komete te verklaar.4 Tot dusver is geen van hierdie aannames bevestig deur waarnemings of realistiese berekeninge nie.

Onlangs is daar baie gepraat oor die "Kuiper-gordel", 'n skyf van veronderstelde komeetbronne wat in die vlak van die sonnestelsel net buite die wentelbaan van Pluto lê. Selfs al bestaan daar ysliggame op daardie plek, sou dit nie regtig die evolusioniste se probleem oplos nie, aangesien die Kuiper-gordel volgens die evolusieteorie vinnig uitgeput sou raak as daar nie 'n Oort-wolk was om dit aan te vul nie.

  3. Nie genoeg modder op die seebodem nie
Elke jaar erosioneer water en winde ongeveer 25 miljard ton grond en rots vanaf die vastelande en deponeer dit in die oseaan.5 Hierdie materiaal hoop op as los sediment (d.w.s. modder) op die harde basaltiese (lava-gevormde) rots van die oseaanbodem. Die gemiddelde diepte van al die modder in die hele oseaan, insluitend die vastelandse plate, is minder as 400 meter.6

Die hoofweg wat bekend is om die modder van die seebodem te verwyder, is deur plaattektooniese subduksie. Dit wil sê, die seebodem gly stadig ('n paar cm/jaar) onder die vastelande in, en neem 'n deel van die sediment saam. Volgens sekulêre wetenskaplike literatuur verwyder daardie proses tans slegs 1 miljard ton per jaar.6 Sover bekend, hoop die ander 24 miljard ton per jaar eenvoudig op. Teen daardie tempo sou erosie die huidige hoeveelheid sediment in minder as 12 miljoen jaar afsit.

Tog, volgens die evolusieteorie, vind erosie en plaat-subduksie al plaas sedert die oseane bestaan het, na bewering 3 miljard jaar. As dit so is, impliseer die bogenoemde tempo's dat die oseane massaal verstik sou wees met modder wat dekades kilometers diep is. 'n Alternatiewe (skeppingsleer-)verklaring is dat erosie uit die waters van die Genesis-vloed wat van die kontinente af weggeloop het, die huidige hoeveelheid modder binne 'n kort tyd ongeveer 5000 jaar gelede neergelê het.

  4. Nie genoeg natrium in die see nie
Elke jaar stort riviere7 en ander bronne9 meer as 450 miljoen ton natrium in die oseaan. Slegs 27% van hierdie natrium slaag daarin om elke jaar uit die see uit te kom.8,9 Sover bekend, hoop die oorblywende hoeveelheid eenvoudig in die oseaan op. As die see aanvanklik geen natrium gehad het nie, sou dit sy huidige hoeveelheid in minder as 42 miljoen jaar by vandag se inset- en uitsetkoerse opgehoop het.9 Dit is baie minder as die evolusionêre ouderdom van die oseaan, 3 miljard jaar. Die gewone antwoord op hierdie teenstrydigheid is dat die vorige natriumtoevoere minder en die afvoere groter moes gewees het. Berekeninge wat egter so gunstig as moontlik is vir evolusionêre scenario's, gee steeds 'n maksimum ouderdom van slegs 62 miljoen jaar.9 Berekeninge10 vir baie ander seelwaterelemente gee baie jonger ouderdomme vir die oseaan.

  5. Die aarde se magnetiese veld verval te vinnig
Die totale energie wat in die aarde se magnetiese veld gestoor is, het oor die afgelope 1000 jaar gestaag met 'n faktor van 2,7 afgeneem.11 Evolusieteorieë wat hierdie vinnige afname verklaar, asook hoe die aarde sy magnetiese veld vir miljarde jare kon handhaaf, is baie kompleks en onvoldoende.

'n Baie beter skeppingsteorie bestaan. Dit is eenvoudig, gebaseer op betroubare fisika, en verduidelik baie kenmerke van die veld: sy skepping, vinnige omkeere gedurende die Genesis-vloed, afname en toename in oppervlakintensiteit tot by die tyd van Christus, en 'n konstante afname sedertdien.12 Hierdie teorie stem ooreen met paleomagnetiese, historiese en huidige data.13 Die hoofresultaat is dat die veld se totale energie (nie oppervlakintensiteit nie) nog altyd ten minste so vinnig afgeneem het as nou. Teen daardie tempo kan die veld nie ouer as 10 000 jaar wees nie.14

  6. Baie lae is te styf gebuig
In baie bergagtige gebiede is lae wat duisende voet dik, gebuig en gevou in haarspeldvorms. Die konvensionele geologiese tydskaal sê hierdie formasies was diep begrawe en verhard vir honderde miljoene jare voordat hulle gebuig is. Tog het die vou sonder kraakvorming plaasgevind, met soveel klein radiusse dat die hele formasie nog nat en nie-verhard moes wees toe die buiging plaasgevind het. Dit impliseer dat die vou minder as duisende jare ná afsetting plaasgevind het.15

  7. Ingespuite sandsteen verkort geologiese "tydperke"
Daar bestaan sterk geologiese bewyse16 dat die Kambriese Sawatch-sandsteen – gevorm na bewering 500 miljoen jaar gelede – van die Ute Pass-breuk wes van Colorado Springs nog nie verhard was toe dit tydens die opheffing van die Rocky Mountains tot by die oppervlak uitgedruk is nie, na bewering 70 miljoen jaar gelede. Dit is baie onwaarskynlik dat die sandsteen nie sou verhard het gedurende die veronderstelde 430 miljoen jaar wat dit ondergronds was nie. In plaas daarvan is dit waarskynlik dat die twee geologiese gebeure minder as honderde jare uitmekaar was, en sodoende die geologiese tydskaal aansienlik verkort het.

  8. Fossiel radioaktiwiteit verkort geologiese "eeue" tot 'n paar jaar
Radiohalos is ringe van kleur wat rondom mikroskopiese stukkies radioaktiewe minerale in rotskristalle gevorm word. Hulle is fossielbewys van radioaktiewe verval.17 "Verstikkende" Polonium-210-radiohalos dui daarop dat die Jura-, Trias- en Eosienformasies op die Colorado-plato binne maande van mekaar neergelê is, nie honderde miljoene jare uitmekaar soos wat deur die konvensionele tydskaal vereis word nie.18 "Wees"-Polonium-218-radiohalos, wat geen bewyse van hul moederelemente het nie, dui op óf onmiddellike skepping óf drastiese veranderinge in radioaktiewe vervalletempo's.19,20

  9. Helium op die verkeerde plekke
Alle natuurlik voorkomende families van radioaktiewe elemente genereer helium terwyl hulle verval. As sodanige verval vir miljarde jare plaasgevind het, soos deur evolusioniste beweer word, sou baie helium sy pad na die aarde se atmosfeer moes gevind het. Die verlieskoers van helium uit die atmosfeer in die ruimte is berekenbaar en klein. As mens daardie verlies in ag neem, het die atmosfeer vandag slegs 0,05% van die hoeveelheid helium wat dit in 5 miljard jaar sou opgebou het.21 Dit beteken dat die atmosfeer baie jonger is as die veronderstelde evolusionêre ouderdom.

'n Studie gepubliseer in die Journal of Geophysical Research toon dat helium wat deur radioaktiewe verval in diep, warm rotse geproduseer is, nie tyd gehad het om te ontsnap nie. Alhoewel die rotse na bewering ouer as 'n miljard jaar is, dui hul groot heliumbesparing op 'n ouderdom van slegs duisende jare.22

  10. Nie genoeg kliptydskelette nie
Evolusionêre antropoloë sê dat die kliptydperk ten minste 100 000 jaar geduur het, gedurende welke tyd die wêreldbevolking van Neanderthaler- en Cro-magnonmense ongeveer konstant was, tussen 1 en 10 miljoen. Al daardie tyd het hulle hul dooies saam met artefakte begrawe.23 Volgens hierdie scenario sou hulle ten minste 4 miljard liggame begrawe het.24 As die evolusionêre tydskaal korrek is, en as begrawe bene baie langer kan hou dan 100 000 jaar (soos die geval is met "70 miljoen jaar oue" dinosourusse), behoort baie van die veronderstelde 4 miljard kliptydskeletbeendere nog te bestaan (en beslis die begrawe artefakte). Tog is slegs 'n paar duisend gevind. Dit impliseer dat die kliptydperk baie korter was as wat evolusioniste dink, 'n paar honderd jaar in baie gebiede.

  11. Landbou is te onlangs
Die gewone evolusionêre prentjie stel voor dat mense 100 000 jaar lank as jagter-versamelaars gedurende die kliptydperk bestaan het voordat hulle minder as 10 000 jaar gelede landbou ontdek het.23 Tog toon die argeologiese bewyse dat kliptydperkmense net so intelligent was soos ons. Dit is baie onwaarskynlik dat geen van die veronderstelde 4 miljard mense wat in item 10 genoem word, sou ontdek dat plante uit sade groei nie. Dit is meer waarskynlik dat mense minder as 'n paar honderd jaar ná die vloed sonder landbou was, indien ooit.24

  12. Geskiedenis is te kort
Volgens evolusioniste het steentydmens 100 000 jaar bestaan voordat hy ongeveer 4000 tot 5000 jaar gelede begin het om geskrewe rekords te maak. Prehistoriese mens het megalitiese monumente gebou, pragtige grotkuns geskep en rekords van maanfasisse bygehou.25 Hoekom sou hy 'n duisend eeue wag voordat hy dieselfde vaardighede gebruik om geskiedenis op te teken? Die Bybelse tydskaal is baie meer waarskynlik.24
 

    REFERENCES

1. Scheffler, H. and H. Elsasser, Physics of the Galaxy and Interstellar Matter, Springer-Verlag (1987) Berlin, pp. 352-353, 401-413.
2. D. Zaritsky et al., Nature, July 22, 1993. Sky & Telescope, December 1993, p. 10.
3. Steidl, P. F., “Planets, comets, and asteroids,” in Design and Origins in Astronomy, G. Mulfinger, ed., Creation Research Society Books (1983), pp. 73-106.
4. Whipple, F. L., “Background of modern comet theory,” Nature 263 (2 Sept 1976) 15.
5. Gordeyev, V. V. et al., “The average chemical composition of suspensions in the world’s rivers and the supply of sediments to the ocean by streams,” Dockl. Akad. Nauk. SSSR 238 (1980) 150.
6. Hay, W. W., et al., “Mass/age distribution and composition of sediments on the ocean floor and the global rate of subduction,” Journal of Geophysical Research, 93, No B12 (10 December 1988) 14,933-14,940.
7. Maybeck, M., “Concentrations des eaux fluviales en elements majeurs et apports en solution aux oceans,” Rev. de Geol. Dyn. Geogr. Phys. 21 (1979) 215.
8. Sayles, F. L. and P. C. Mangelsdorf, “Cation-exchange characteristics of Amazon River suspended sediment and its reaction with seawater,” Geochimica et Cosmochimica Acta 41 (1979) 767.
9. Austin, S. A. and D. R. Humphreys, “The sea’s missing salt: a dilemma for evolutionists,” in Proc. 2nd Internat. Conf. on Creationism, Vol. II, Creation Science Fellowship (1991).
10. Austin, S. A., “Evolution: the oceans say no!” ICR Impact No. 8 (Oct. 1973) Institute for Creation Research.
11. Merrill, R. T. and M. W. McElhinney, The Earth’s Magnetic Field, Academic Press (1983) London, pp. 101-106.
12. Humphreys, D. R., “Reversals of the earth’s magnetic field during the Genesis Flood,” in Proc. 1st Internat. Conf. on Creationism, Vol. II, Creation Science Fellowship (1987), pp. 113-126.
13. Coe, R. S., M. Prévot, and P. Camps, “New evidence for extraordinarily rapid change of the geomagnetic field during a reversal,” Nature 374 (20 April 1995) pp. 687-92.
14. Humphreys, D. R., “Physical mechanism for reversals of the earth’s magnetic field during the Flood,” in Proc. 2nd Intern. Conf. on Creationism, Vol. II, Creation Science Fellowship (1991).
15. Austin, S. A. and J. D. Morris, “Tight folds and clastic dikes as evidence for rapid deposition and deformation of two very thick stratigraphic sequences,” in Proc. 1st Internat. Conf. on Creationism, Vol. II, Creation Science Fellowship (1986), pp. 3-15.
16. Ibid, pp. 11-12.
17. Gentry, R. V., “Radioactive halos,” Annual Review of Nuclear Science 23 (1973) 347-362.
18. Gentry, R. V. et al., “Radiohalos in coalified wood: new evidence relating to time of uranium introduction and coalification,” Science 194 (15 Oct. 1976) 315-318.
19. Gentry, R. V., “Radiohalos in a radiochronological and cosmological perspective,” Science 184 (5 Apr. 1974) 62-66.
20. Gentry, R. V., Creation’s Tiny Mystery, Earth Science Associates (1986) P.O. Box 12067, Knoxville, TN 37912-0067, pp. 23-37, 51-59, 61-62.
21. Vardiman, L., The Age of the Earth’s Atmosphere: a Study of the Helium Flux through the Atmosphere, Institute for Creation Research (1990) P.O. Box 2667, El Cajon, CA 92021.
22. Gentry, R. V. et al., “Differential helium retention in zircons: implications for nuclear waste management,” Geophys. Res. Lett. 9 (Oct. 1982) 1129-1130. See also ref. 20, pp. 169-170.
23. Deevey, E. S., “The human population,” Scientific American 203 (Sept. 1960) 194-204.
24. Marshak, A., “Exploring the mind of Ice Age man,” Nat. Geog. 147 (Jan. 1975) 64-89.
25. Dritt, J. O., “Man's earliest beginnings: discrepancies in the evolutionary timetable,” in Proc. 2nd Internat. Conf. on Creationism, Vol. I., Creation Science Fellowship (1990), pp. 73-78.
 

Dr. Russell Humphreys, a Senior Physicist at Sandia National Laboratories, is a board member of the Creation Research Society, and is a leader in the Creation Science Fellowship of Albuquerque.

Bewyse vir 'n Jong Wêreld
<https://www.creationism.org/afrikaans/YoungWorld_af.htm>
Tuisblad: . Afrikaans
www.creationism.org